Selecteer een pagina

Op 12 februari is het Darwin dag. Om tot zijn evolutie theorie te komen bezocht hij met zijn boot de Beagle tussen 1831 en 1836 diverse continenten waaronder Zuid Amerika en in het bijzonder de regio Patagonië. Een goed moment om een mooi inzicht te delen vanuit het uiterste zuiden van Argentinië met een wijze les van Darwin. 

Kijken zonder zien

Vaak komt ter sprake dat Patagonia vooral een trip is die zich laat lenen om kennis te maken met de natuur van Zuid Amerika en niet met de cultuur. Zo werd me meerdere malen verteld dat je voor de cultuur naar het noorden van Zuid Amerika richting Peru en Bolivia moet gaan. Overrompeld door de schoonheid van de natuur en met Azië in mijn achterhoofd verzande ik zelf ook in het antwoord dat Patagonia meer natuur dan cultuur met zich meedraagt. Echter, die gedachten zaten me altijd dwars. Ik bedacht me de afgelopen week tijdens de tochten in de bergen vaak dat er vast prachtige geschiedenis verhalen zijn over het ontstaansrecht van al dit moois. Alleen, het nadeel is dat wij als toeristen vaak teveel gericht zijn op vluchtig consumeren en daardoor wellicht kijken zonder te zien .

Willem Wever

Ik merkte op dat mijn mapjes in mijn hoofd verlegen zaten om informatie en elke dag kwamen er meer vragen bij: Wat betekent Argentinië eigenlijk? Wat is het verhaal achter de ‘verdeling’ van Argentinië en Chili met name in het zuiden? De grenslijn loopt zo raar. En nu we het toch over de landkaart hebben. Waarom ligt de grenslijn precies in het midden van het Beagle Kanaal.  De provincie in het zuiden heet Santa Cruz. Waarom noemen we het dan Patagonia? Ushuaia betekent ´baai met zicht op het oosten´ maar als je in Ushuaia staat heeft de baai juist zicht op het westen? 

csc_0047

Bij WillemWever en Het Klokhuis mag je maar 1 vraag per keer inzenden dus daar zouden ze knettergek  worden van een meisje zoals ik. Om mijn hoofd te ontlasten van al deze vragen besloot ik zelf op zoek te gaan naar antwoorden. Rondstruinend in een klein boekenwinkeltje vond ik de afdeling ´historica´ maar tot mijn spijt waren alle boeken Spaanstalig. Gedreven om informatie te vinden belande ik 10 minuten later in een ´cafe-wasserette-supermarkt-internetcafe-bank-postkantoor´ gebouw met de afmeting van een turnmatje. De computer was voorzien van een programma wat verdacht veel leek op het groene MS-DOS. Mijn schuldgevoel en schaamte steeg met de minuten. Bedenkend wat andere opties waren om mijn vragen beantwoord te krijgen kreeg ik van de mevrouw een telefoonnummer in mijn hand gedrukt. Twintig minuten later stond ik buiten met een telefoonnummer van een historicus en bioloog die woonachtig zou zijn in het zuiden van Argentinië en Engelstalig zou zijn. 

Bij de schuine bomen rechts

Buiten, met mijn telefoon in de lucht gestoken zoekend naar bereik, waagde ik de gok hem te bellen. Ik stond ondertussen op zo’n afgelegen plek, dat het me vrolijk stemde dat de telefoon na 10 pogingen overging. Het feit dat er werd opgenomen maakte me enthousiast. Ik vertelde mijn verhaal waarop hij hartelijk begon te lachen en hij voorstelde om naar de stad te komen om mijn vragen te beantwoorden omdat hij zelf nogal achteraf woonde. Echter, ik was die ochtend vroeg vertrokken uit de stad om te toeren in het uiterste zuiden van Patagonia en was inmiddels 6 uur verwijderd van de stad Ushuaia. Zoekend naar een oplossing stelde hij een route voor die me binnen 5 uur bij zijn huis zou brengen. Op een oud bonnetje in mijn tas kliederde ik wat aantekeningen die niet veel meer voorstelde als ´bij de schuine bomen rechts afslaan´ en ´bij de lagoon tegen de klok inrijden´. 

Ushuaia

Volledig onder het stof en in de schemering kwam ik na 7 uur aan. Met 1 keer pech onderweg met een landrover waar ik technisch niet helemaal in thuis ben, was ik bij dat ik de auto had kunnen maken, het huis had gevonden en veilig was aangekomen. Een klein stipje in de verte wat zich bevond midden op de zandweg kreeg met de seconde dat ik naderde de vorm van een 42 jarige man genaamd Nicola. Uit blijdschap dat ik het had gevonden communiceerde ik met mijn lichten. Ik kreeg antwoord door armen die wijd werden gespreid en een brede glimlach wat door de warmte die hij daarin legde het ijs deed breken alvorens we elkaar hadden ontmoet.

Bijzonder cadeau

De dagen werden gevuld met verhalen waar ik ademloos naar heb zitten luisteren, 100 vragen over natuur en cultuur die meteen werden beantwoord, oude historische landkaarten verspreid over de gehele vloer deden hun navigatiewerk om beter grip te krijgen op alle verhalen in tijd en ruimte. En, alsof we elkaar al jaren kende vulden we de dagen met samen koken, thee drinken, hout hakken, vuur stoken en paardrijtochten in de ‘achtertuin’. 

dsc_0578

Met mijn mapjes gevuld door zijn verhalen en mijn hart verwarmd door zijn zorgzaamheid namen we na twee dagen afscheid van elkaar. Een brok in onze keel zat in de weg om iets te zeggen, maar ik weet zeker dat we met ons zwijgen genoeg heb gezegd. Terwijl ik instapte, de deur dicht deed en het raam opendraaide zette hij een klein knuffelbeestje tegen het raam en legde op mijn schoot een Engelstalig boek over de geschiedenis van Patagonia. Terwijl hij in mijn protesterende ogen keek zei hij: “Don´t argue with me on this one Sue. It´s all I can offer you and I want you to have it….”. Hij realiseerde zich niet dat al zijn verhalen, zijn uitgesproken liefde voor zijn land, kennis over zijn vak, en zijn gastvrijheid een gift is, waar geen kado tegen op kan. 

csc_1332

Ik starte de motor en keerde de auto met zijn neus weer richting de stad Ushuaia die zichzelf ´het einde van de wereld´ mag noemen. Nicola volgde me en bleef midden op de stoffige zandweg staan. In mijn achteruitkijkspiegel werd mijn beeld op hem door de stof vervaagd en voorzichtig rolde er een traan over mijn wang uit dankbaarheid: Er woont nog een bijzonder iemand achter de grens van het ´einde van de wereld´.

Mijn antwoord zal de volgende keer anders zijn als de natuur versus cultuur gesprekken naar voren komen. Die week heb ik namelijk geleerd dat de natuur van Patagonia alsmaar mooier wordt als je de rijke cultuur kent. Of zoals Darwin met opzet dubbelzinnig uitsprak bij het doorkruissen van het Beagle Kanaal: ´Patagonia takes possession of your mind because it opens a whole new horizon to those who look further, then their own horizon´. 

Close

Pin It on Pinterest

Deel deze post!