Ik strijk neer op een stoeprandje naast een taxi chauffeur om even uit te rusten van de hitte. Ik ben dan wel in de zon geboren, het liefst leef ik in de herfst. De taxi chauffeur kijkt me lachend aan en ik denk hem te betrappen op de gedachten “die toeristen zijn ook niks gewend”. Ik lach beschamend terug terwijl hij een kontje opschuift zodat ik in de schaduw kan zitten. Terwijl ik doorschuif en schouder aan schouder zit met hem trek ik als dank mijn rugzak open en biedt hem een flesje water aan. Gretig pakt hij hem aan waarop ik terug lach en met dezelfde non verbale communicatie terug zeg: “Ah betrapt! Jij hebt het dus ook warm!” We lachen beide hard om onze gedachten terwijl we nog geen woord hebben gewisseld.

Een batterij heeft plus en min nodig 

Wonderbaarlijk genoeg vraagt hij me niet of ik een taxi nodig heb, nog waar ik vandaan kom of waar ik verblijf waardoor ik nog iets ontspannender naast hem ga zitten. Samen turen we zwijgzaam over de straat op zoek naar taxiklanten. Na een paar afwijzingen vraagt hij mijn naam en of ik Hindoestaans ben. Met mijn kleurtje en de vooroordelen die daarbij komen kijken ben ik niet verrast door zijn vraag. Ik vertel hem dat ik Anna heet (nieuw experiment omdat Su-Anne internationaal niet zo lekker bekt 😉 en dat ik ben geadopteerd en christelijk ben opgevoed door Nederlandse ouders. Hij knikt begrijpelijk waarop ik de kans grijp hem dezelfde vraag te stellen. Voordat ik er erg in heb zijn we in een gesprek beland over het ‘kwaad’ en ‘goed’ op de wereld. Omdat hij wel Hindoestaans is vraag ik hem hoe, naar zijn inziens, god kwaad heeft bedoeld…

Hij kijkt me bedenkelijk aan, zwijgt en tuurt over de straat. Ik laat de stilte voor wat het is en na zeker vijf minuten legt hij zijn hand op mn schouder en zegt: Kijk Anna; We hebben zowel goed en slecht nodig. Net als de dag de nacht nodig heeft om leven te kunnen geven op aarde, de zomer de winter nodig heeft om bloemen te kunnen laten bloeien of een batterij zowel positief als negatief nodig heeft om energie te kunnen geven. We kunnen dus niet zonder het kwaad. We hebben het nodig om te kunnen leven.

Wat is de functie van negatieve ervaringen in ons leven?

Ik begrijp zijn gedachten, vindt het mooi maar wil het antwoord toch iets verder op de proef stellen dus vraag hem wat dan de functie van ‘negatief’ (negatieve ervaringen) is. Weer tuurt hij een paar minuten zwijgzaam over de straat waar het drukke verkeer aan ons voorbij trekt. “Mmm….” zegt hij met een fronsend voorhoofd. “De functie van negatief is een goede maar moeilijke vraag. Ik denk dat als je dat antwoord hebt gevonden God je naar huis haalt omdat je dan de puzzel van het leven hebt gelegd. Ik heb het antwoord dus niet maar ík geloof erin dat het leven is bedoeld om ervaringen op te doen. We doen allemaal wel eens dingen waar we spijt van hebben of die we beter niet hadden moeten doen.

We moeten fouten durven te maken om vervolgens de balans te kunnen vinden tussen positief en negatief. Keer op keer. Het is net als puzzelen. Je draait en probeert. Je hele leven lang. Als negatief in balans is met positief is negatief nog niet zo slecht, eerder menselijk. Uiteindelijk vindt je de rust om in reine te zijn met het negatieve in je leven wat onderdeel is van je bestaan. Als God je uiteindelijk naar huis haalt dan pas weet je uit hoeveel puzzelstukjes je puzzel bestond, wat de functie was en of je daar tevreden over kunt zijn”.

Just keep puzzling

Ons gesprek wordt abrupt onderbroken door een collega taxi chauffeur die klanten heeft gevonden op straat en versterking nodig heeft bij de onderhandeling. Hij verontschuldigt zich, geeft me een vriendschappelijk aai over mn bol en loopt weg terwijl hij me toeroept vanaf de overkant van de straat. “Anna!!!!! Nice to meet you!!! I like your karma!! Remember: Just keep puzzling!!!!! It’s a sign that you’re alive!!!” Ik lach, zwaai en roep hem toe: Thanks!! Nice to meet you too!! ….Terwijl ik ondertussen glimlachend denk: Nemo en Dory hebben serieuze concurrentie vanaf vandaag door deze wijze les in Indonesië 😉 

Liefs
Su-Anne

 

*******************

|| MY TRAVELMIND GOUDEN REISTIP ||

 Borobudur is de moeite waard als je de moeite neemt om vroeg op te staan en de zonsopkomst te aanschouwen. Om 07.00 uur gaan de poorten open voor de ‘normale’ tickets en binnen een paar seconden staat het vol boven op de berg. Ps. Wil je ‘s-ochtends niet heel vroeg opstaan en maar 5 minuten van de poort slapen? Verblijf dan in het Manohara Resort. Je betaald dan wat meer voor je overnachting maar het voordeel is dat je ticket voor borobudur is inbegrepen (Let op; weer niet voor de zonsopkomst dus die moet je dan wel weer los kopen). 

********************

|| MY TRAVELMIND VOLGEN & DELEN ||

Ja leuk! 🙂 Like & Share Facebook. Vergeet niet op Instagram te kijken voor ‘Behind the scene’ materiaal. De laatste columns liever per mail? Meld je dan hieronder aan voor de ‘update mail’.

 

 

Close

Pin It on Pinterest

Deel deze post!