Hoera! Vandaag trakteer ik jullie op beschuit met muisjes. En terwijl we ons beschuitje samen oppeuzelen probeer ik de woorden trouwen en kinderen te ontrafelen. Laten we het voor het gemak even opsplitsen.

Trouwen

In mijn omgeving trouwt er niemand meer voor de kerk en sporadisch in het gemeentehuis. Veel eerder wordt er tegenwoordig gekozen voor geregistreerd partnerschap en deze keuze is volledig geaccepteerd. Het is de nu 40/50’ers gelukt om een vrijgevochten visie hierop na te houden waar wij 30’ers hedendaags dankbaar gebruik van maken. Zelden discussies, ethische of morele dilemma’s en niemand die je raar aankijkt als je toch wel besluit te trouwen (in welke vorm dan ook). Of terwijl, alle keuzes worden geaccepteerd. Fijn! Check! Next subject.

Kinderen

Ai….. Als je het aan mij vraagt hebben we daar nog een slag te slaan. Met hoopjes tegelijkertijd worden er in mijn omgeving kinderen op de wereld gezet. Bij vele heb ik eens onderzocht op basis waarvan deze wens is ontstaan. Verschillende antwoorden kwamen me tegemoet. Vanuit een meer egoïstische keuze zoals “wij willen”, “het lijkt me mooi om”, “ik wilde altijd al”. Of omdat het wordt gezien als de next step in de relatie, er behoefte is aan een roedel of omdat het wordt gekoppeld aan het bestaansrecht of ultieme liefde.

Dat houdt me bezig. Als ik dr. Freek Vonk mag geloven tijdens zijn hoorcollege over evolutie (DWDD University), hebben we op basis van evolutie namelijk geen nakomelingen meer nodig en is dat ondertussen een achterhaalde theorie. Daarnaast leven we niet meer in de 50’er jaren waar een leven met kinderen als de heilige graal wordt gezien en het is overigens ook allang niet meer je enige optie. Onderzoekende vragen welke afwegingen hedendaags worden gebruikt worden door leeftijdgenoten bestempeld als kritisch en men kijkt je soms argwanend aan “waar bemoei jij je mee?”.

Omgekeerde onderzoekende vragen zoals “wanneer begin jij?” zijn overigens wel geaccepteerd. Ik kwam er tijdens het beantwoorden van die vraag achter dat andere ideeën over de inrichting van het leven of een ander tijdspad vaak gepaard gaan met onbegrip en soms zelfs medelij. Met een pleidooi wordt het zwijgzaam gedoogd maar zeker nog niet neutraal geaccepteerd laat staan toegejuicht. Misschien is dat feest voor de zonen en dochters van mijn vrienden weggelegd. Blijkbaar zit in ónze generatie hersenen nog een diep geworteld denkpatroon of biologisch signaal om diversiteit omtrent kinderwensen te aanschouwen.

Nieuwe ideeën en overtuigingen

Dat is eigenlijk zonde. Er wordt vaak als argument ingebracht ‘je weet niet wat je mist’ maar omgekeerd is dat net zo… Beide partijen weten volgens mij niet wat ze missen. Het gaat daardoor niet over een goede of een foute keuze. De vraag is in hoeverre we open staan om diversiteit zelf te kunnen toepassen los van oude gedachten en patronen én…… In hoeverre het ons lukt dit voor een ander te kunnen omarmen.

Vandaag eet ik beschuit met muisjes om de geboorte van ideeën en overtuigingen te vieren. Morgen weer en overmorgen denk ik ook 😉 Jullie zijn allemaal uitgenodigd. Wie viert dat feestje met mij mee?

Liefs,
Su-Anne

Fotocredits: MAY Photography

Over mij

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium.

VOLG THE GLOBAL SCHOOL
Close

Pin It on Pinterest

Deel deze post!